Wednesday, 12 February 2014

உன் கணநேர நிஜம்...




நீரின் சல்லடையில்  
அமிழ்ந்த கூழாங்கற்களென
உன் நினைவுகள்,
சீண்டிவிட்டு
சிக்காது தவித்திருக்கும்
துழாவும் விரல்களுக்கு...
   
கிளைவிட்டு நீருறிஞ்சும்
ஆணிவேரின் வாசம்  
மேனி தொட்டேறி
மீண்டும் விழுதென
நீர்கால் தொடும் கணம்,  
நினைவு சுட்டுப் போகும்
கணப்பு உலையாய்...

துளையிட்டு மேலெழும்
நீரின் சுவாசம்பட்டு  
விலகி சேரும்   
ஆம்பலின் தண்டுபோல்,
நினைவு விலகி
பின் சேரும்  
உன் கணநேர நிஜத்தின்
பிடியில்...  


  


16 comments:

  1. அருமை... வாழ்த்துக்கள்...

    ReplyDelete
    Replies
    1. நன்றி நண்பா...

      Delete
  2. கவிதை அருமை சகோதரி.

    ReplyDelete
    Replies
    1. நன்றி குமார்...

      Delete
  3. மிக மிக அற்புதம்
    அந்த அற்புத கணத்தின்
    கனம் உணரச் செய்யும்
    அருமையான கவிதை
    பகிர்வுக்கும் தொடரவும் நல்வாழ்த்துக்கள்

    ReplyDelete
    Replies
    1. உங்களின் கருத்து பகிர்தலுக்கு நன்றி அய்யா...

      Delete
  4. அருமையான படைப்பு! வாழ்த்துக்கள்!

    ReplyDelete
  5. நீரின் ஓட்டத்தில் அமிழ்கின்ற கூழங்கற்கள் கையில் கிடைத்தும் நழுவதை போல எல்லா உவமைகளும் நீர்க்குமிழி போல கானல் நீர் போல இருந்தும் இல்லாமல் நிற்கிற உவமை மற்றும் ஒவ்வரு வரிகளும் அருமை தமிழ் வார்த்தைகளின் இளமை சொட்டும் கவிதை வாழ்த்துக்கள்

    ReplyDelete
    Replies
    1. உங்களின் ரசிப்புக்கு நன்றி ராஜன்...

      Delete
  6. கவிதைக்கேற்ற படம் கவிதையை மேலும் மெருகேற்றி விட்டது

    ReplyDelete
    Replies
    1. நன்றி ராஜன்,,,

      Delete
  7. Hello Ahila
    Do you blog out of Coimbatore? If yes, please mail me your contact details on subhajrao@gmail.com Subha J Rao, The Hindu newspaper.

    ReplyDelete

உங்க கருத்தை சொல்லலாம்.....