Monday, 16 December 2013

நான் யாசிக்காமலே...




ஏதோ வேண்டி நிற்கிறேன் 
அதையே நீயும் தருகிறாய்...

யாசித்ததை மறுதலிக்கிறேன் 
உன் மறைதலை விருப்பப்படாமல்...

மௌனத்தை பொன்னிற பூக்களாக்கி 
தூவுகிறாய் என் பக்கமாய்  
இறைந்துக் கிடப்பதை அள்ளவில்லை 
விழிகளுக்குள் உறைய வைக்கிறேன்

மீண்டுமாய் தருகிறாய் 
நான் யாசிக்காமலே...


7 comments:

  1. ஆகா...! அருமை...

    வாழ்த்துக்கள்...

    ReplyDelete
    Replies
    1. நன்றி தனபாலன்...

      Delete
  2. மீண்டும் மீண்டும் கேட்காமல் கொடுப்பது. தான் அன்பு. வரிகளின் நயத்தை கேட்காமலே தருவதால் அதை அள்ளவில்லை மனதில் பதித்துவிட்டோம் வாழ்த்துக்கள்

    ReplyDelete
  3. அருமையான கவிதை...

    ReplyDelete
    Replies
    1. மிக்க நன்றி குமார்...

      Delete

உங்க கருத்தை சொல்லலாம்.....