Monday, 16 September 2013

உன் நினைவுகளின் குறுக்கிடலில் என் கவிதை..





எழுத்துக்களைக் கோர்க்க நினைக்கும் நேரம்
உன்மத்தமாய் உன் நினைவுகளின் குறுக்கிடல்...
அதன் வினையாய் முடிந்தும் முடியாததுமாய் கவிதைகள்
அதில் முழுவதுமாய் உன் முகம்...

ஓரங்கள் இழந்த ஓலைச்சுவடியின்  
தொலைந்து போன வார்த்தைகளுடனும்
தெரிந்து போனக் காரணிகளுடனும்
சிறுபிள்ளைத்தனமான வாதங்களுடனும் 
மாறிக் கொண்டேயிருக்கும் நினைவுகளுடனும்  
கவிதையின் காலங்களை இறந்ததாக்கிவிடக்கூடிய
சாத்தியக்கூறுகளை அதிகமாய்ச் சுமந்துக் கொண்டு,
என்னையே இலக்காக்கித் தாக்குகின்றன
உன்னைப் பற்றிய கவனங்கள்...

உருகும் நினைவுகளால்,
சிலசமயம் வலி கொண்ட எழுத்துக்களால் அதை திணரவைப்பதாகவும்  
இல்லையென்றால் எழுத்துக்கள் ஏதுமின்றி அதை அனாதையாக்கிவிடுவதாகவும்  
கவிதை என்னைக் குற்றம் சாற்றுகிறது... 

கவிதைக்காக உன் நினைவுகளைப் புதைக்கத் தோண்டும் நிமிடத்தில்
மறுபரிசீலனைச் செய்யச் சொல்லி நீ வைக்கும் விண்ணப்பம்
மறுபடியும் கவிதையைச் சிணுங்க வைத்து வேடிக்கைப் பார்க்கிறது...

பின்னலிட்டுக் கொள்கிறது என் கவிதை...

பயணிக்கத் தான் வேண்டும் நானும் என் கவிதைகளும்

உன் நிஜங்களோடும் நினைவுகளோடும்...


6 comments:

  1. ஒர்ரங்கள் இழந்த ஓலை சுவடியில் தொலைந்து போன வார்த்தைகளும்
    தெரிந்து போன காரணிகள் எதார்த்தம் ..பயனிக்கதான் வேண்டும் இல்லையெனில் கவிதைகள் தொலைந்து போகும் ..அருமை வரிகள்

    ReplyDelete
    Replies
    1. நன்றி ராஜன்...

      Delete
  2. வணக்கம்

    உருகும் நினைவுகளால்,
    சிலசமயம் வலி கொண்ட எழுத்துக்களால் அதை திணரவைப்பதாகவும்
    இல்லையென்றால் எழுத்துக்கள் ஏதுமின்றி அதை அனாதையாக்கிவிடுவதாகவும்
    கவிதை என்னைக் குற்றம் சாற்றுகிறது
    கவிதை அருமை வாழ்த்துக்கள்

    -நன்றி-
    -அன்புடன்-
    -ரூபன்-

    ReplyDelete
    Replies
    1. ரசிப்புக்கு நன்றி ரூபன்...

      Delete
  3. வணக்கம்
    இன்று உங்களின் தளம் வலைச்சரத்தில் அறிமுகம்மாகியுள்ளது வாழ்த்துக்கள் சென்று பார்க்கவும் இங்கேhttp://blogintamil.blogspot.com/2013/09/4.html?showComment=1379631760719#c7451803708075538998

    -நன்றி-
    -அன்புடன்-
    -ரூபன்-

    ReplyDelete
    Replies
    1. நன்றி ரூபன்...

      Delete

உங்க கருத்தை சொல்லலாம்.....